กรูเซ็งมากถึงมากที่สุด  กรูเศร้ามากถึงมากที่สุด  กรูเสียใจมากถึงมากที่สุด

หลายๆ คนรอบๆ ตัวกรูที่กรูรัก เขาเปลี่ยนไปกันหมดแหล่ะ

เวลามันผ่านอ่าโน๊ะ  มันก้อเป็นปกติที่คนเราจะเปลี่ยน

แต่คือ...กรูทำใจรับไม่ได้ไงเข้าใจมั้ย  กรูยึดติดกะอดีตมากไปใช่มั้ย??

บางคนก้อไม่เป็นไรหรอกนะ  กรูไม่แคร์  แต่บางคนกรูก้ออยากให้มันเป็นเหมือนเดิม

แต่มันก้อคงเป็นไปไม่ได้จงเข้าใจไว้  เฮ้ออออส์

หรือที่หลายๆ คนเปลี่ยนไปเพราะ...สิ่งแวดล้อม??  โตขึ้น??  เกลียดกรู?? ฯลฯ

หรือบางทีกรูก้อเปลี่ยนไปเหมือนกัน  แต่ก้อไม่รู้ตัว  เอ๊ะ?ยางไง

ม่ายๆ  กรูก้อเป็นกรูใครจะมาเปลี่ยนกรูได้  กรูจะเหมือนเดิมกับทุกคนจงจำไว้

แต่หากความอดทนมันหมด  คติประจำใจกรูก้อมีส่วนแหล่ะทีนั่นและกรูก้อจะประชดแหลกหล่ะทีนี้

เอาไว้กรูจะทำใจยอมรับกับความจริงที่มันยืนอยู่ตรงหน้าให้ได้ล่ะกัน

ว่ากรูไม่สามารถเปลี่ยนคนที่กรูรักให้เป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว...

 

ปล. ไม่ว่าคุณจะรู้ตัวหรือไม่รู้กรูอยากบอกว่า  "กรูยังรักเมิงเสมอ" แต่บางทีกรูอาจทำอะไรไปโดยประชด

 

---

 

กรูจะได้กลับมหาลัยแหล่ะ  วันนี้ไปจองตั๋วแล้วก้อไปเอาหมายเรียกเกณฑ์ทหารมา

กรูเบื่อยะลาอย่างแรงตอนนี้  เบื่อหลายๆ อย่างเซ็งๆๆๆๆ  แต่กรูคิดถึงแม่

อีกนานคราวนี้กว่ากรูจะได้กลับมาอีก  ดีแหล่ะ  ดีแล้วววว

วันนี้กรูบ้าส์บ่นไรว่ะอารมณ์ไม่ค่อยจะดีเลยวุ้ย  เพราะใครกันเล่า  เพราะใคร??...

หลังจากนี้คงไม่ได้อัพอีกนานเลยน๊า~  ก้อดองๆ กันไปไว้มีเวลาจะมาอัพ

เออ?...วันก่อนไปดูกีฬาสีของโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จ.ยะลา  มาด้วยยย   ประมวลภาพกีฬาสี ค.บ. "50

หนุกหนานดีแต่ไม่ค่อยได้ลายเคง  เพราะมีกันอยู่สองตัวกะไอต้า

ว้าววววววส์??...อารมณ์ดีขึ้นนิสนึง  กั๊กๆๆๆ  หัวเราะโชว์  อุ้ย?...แปลปวนนะกรู

ไม่รู้อัพไรต่อแหล่ะเบื่อออ  เอาเพลงไปฟังกันดีกว่าชอบเพลงนี้โดนกรูด้วย  มอบให้แด่เทอผู้นั้น

เพลงของคนโง่ : Sweet Mullet

 

  

 

ปล.  กรูจะพยายาไม่ยึดติดกะอดึตแล้วนะ  คนที่กรูรักทั้งหลาย  หึหึ

ปล.  บ้ายบายทุกคนที่เข้ามาอ่านง่ะ  คงไม่อัพนานเลย  ไว้มีเวลาจะมาบ่นให้อ่านต่อ

ปล.  ขอบจายหลายๆ เรื่องนะน้ำหวาน  แล้วอย่านั่งร้องไห้กระซิกๆ คิดถึงเค้าล่ะ  กิ้วๆ

ปล.  กรูกลับมหาลัยแล้ววววววววว  บ้ายบายยยยยย  ยะลา

 

---